17 Oct Haluk Bilginer
Adil Kaya
İstanbul, Moda, 17.10.2025
Haluk Bilginer ile
İstanbul – Moda ve Baba’da
Florian Zeller’in yazdığı, Muharrem Özcan’ın yönettiği “Baba” adlı tiyatro oyununu, Haluk Bilginer’in evrensel oyunculuğu ve geniş bir
ekibiyle, İstanbul–Moda’daki Oyun Atölyesi’nde, Haluk Bey’in nazik daveti
üzerine izleme şansını bulduk, ‘Hoca Nasreddin gibi gülüp, Bayburtlu Zihni gibi
ağlayarak.’
Herkese derinden — arif olana feci halde — dokunan bir
konu, büyük bir ustalıkla ve zarif bir biçimde sahneleniyor. Yoksa nefes
almamız bile güç olurdu.
Kısaca konusu:
Tuncel Kurtiz’in “Yaşamın Kıyısında” dile getirdiği gibi, “yaşlılığın kimseye faydası yok.”
Oyunun gücü: Üç boyuttan altı–yedi boyuta geçiyorsunuz; insanın evrimle kazandığı dayanışma duygusunun sınırlarında geziniyorsunuz.
Duygu: Her şeyi bir dakika altında izlemeye alışık sosyal medya neslinde yaratacağı etki şu olabilir — “Tiyatro oyunu bu kadar kısa mıydı
gerçekten?”
Tavsiyeler: Bilet bulup Baba’yı izleyenler, hemen ardından yeniden bilet kuyruğuna girdiler bile. Ben de Haluk Bey’den gizlice birkaç kez daha izleyeceğim.
Henüz gidememiş olanlara: Zaten en güzel oyun, henüz gidilmemiş olanıdır. Yaşasın bilet bulma mücadelesi.
Son söz, Baba’yı henüz planlamamış olanlara: Hiç unutamayacağınız bir hata olacak 😉
Adil Kaya
Istanbul, Moda, 17th October 2025
With Haluk Bilginer
In Istanbul – Moda, and in “The Father”
We had the chance to see “The Father”, written by Florian Zeller and directed by Muharrem Özcan, performed at Oyun Atölyesi in Istanbul–Moda — thanks to the kind invitation of Haluk Bilginer, whose universal brilliance filled the stage alongside an exceptional ensemble.
Laughing and crying with both eyes:
A story that touches everyone — deeply, quietly, and inescapably.
In brief:
As the Coen Brothers once reminded us in their own way — No Country for Old Men.
The power of the play:
You move from three dimensions into six or seven, wandering along the fragile borders of humanity’s evolutionary sense of solidarity.
Recommendations:
Those lucky enough to find tickets for The Father have already lined up again to see it once more.
For those who haven’t gone yet: remember, the most beautiful play is always the one still unseen.
Final word — for those who haven’t yet planned to go: It’ll be a mistake you’ll never forget it. 😉
